Filosofia da Arte e Ética. ” A luz onda min non vai”, Rosalía de Castro.

imagesCA07BDK9

Uma versão (e uma interpretação) diferente de ‘A CIGARRA E A FORMIGA’, de Esopo, por Anabel Bugarín.

Tareas de la cotidianidad

Para Ana, Eva, Mery e Noela (por orde alfabética de autor)

(O título é o segundo verso do poema de Rosalía de Castro “Ti onte, mañán eu”, do libro de poemas Follas novas)

Pretendía escribir hoxe do que se sinte cando o chega o día no que unha deixa de exercer a súa profesión durante máis dunha década. É o que unha sinte é o resultado de meterse moita morfina subxectiva. Quizais cando pasen estes efectos secundarios, quen sabe…

Podería escribir sobre os finais das relacións de traballo con xente, compañeiras, coa que unha leva compartindo case cinco anos.  Sobre os bos momentos sobre todo, que houbo máis. E acerca da capacidade para facer sinxelos estes días.  E do seu talento para interrumpir e dar portazos e para tirarme do xenio. Pero especialmente, da súa profesionalidade, disposición e actitude colaborativas, das súas aptitudes, do seu compromiso.

Pero esta mañá…

Ver o post original 378 mais palavras

Anúncios

Comentários desativados.